Doktriner Sendikacılık

Doktriner sendikacılık, bir ideoloji doğrultusunda sendikal faaliyet yürüten bir anlayıştır. Bu felsefeyi benimseyen sendikalar için temel amaç siyasal eylemdir. Sendikalar sınıf mücadelesinin bir aracı olarak görülmektedir. İşçilerin çıkarlarının gerçekleşebilmesi için mevcut düzenin yerine yeni bir toplum düzeninin kurulması doktriner sendikaların temel felsefesini oluşturmaktadır (Tokol, 2000: 31). Marks’ın bilimsel sosyalizmine dayanmaktadır. Fransa ve İtalya’daki kimi sendikalar bu görüşü benimsemiş, ancak günümüzde bu görüşlerden arınmışlardır.

Doktriner sendikaların özellikleri şöyledir;

-Sendikacılığa kitle hareketi özelliği kazandırmak bağlamında geniş katılımlı miting, grev ve protesto eylemleri düzenlemeyi, dolayısıyla amaçlarını siyasi mücadele yolu ile gerçekleştirmeyi öngörürler.

-Sendikaların uzun vadeli ve geniş kapsamlı hedefleri vardır.

Topluma yeni bir şekil vermek isterler.

-Anarkosendikalar hariç, diğer doktriner sendikalar, radikal sol (genellikle komünist partiler) işbirliği içindedirler (Mahiroğulları, 2011: 31).

Doktriner sendikacılık, anarşizmin temel alındığı anarkosendikalizm ve Marksist öğretinin temel alındığı Marksist sendikacılık anlayışları olarak iki alt dalda incelenmektedir.